פֶּן־יֵ֣שׁ בָּ֠כֶם אִ֣ישׁ אוֹ־אִשָּׁ֞ה א֧וֹ מִשְׁפָּחָ֣ה אוֹ־שֵׁ֗בֶט אֲשֶׁר֩ לְבָב֨וֹ פֹנֶ֤ה הַיּוֹם֙ מֵעִם֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ לָלֶ֣כֶת לַעֲבֹ֔ד אֶת־אֱלֹהֵ֖י הַגּוֹיִ֣ם הָהֵ֑ם פֶּן־יֵ֣שׁ בָּכֶ֗ם שֹׁ֛רֶשׁ פֹּרֶ֥ה רֹ֖אשׁ וְלַעֲנָֽה׃
טאָמער איז דאָ צװישן אײַך אַ מאַן, אָדער אַ פֿרױ, אָדער אַ משפּחה, אָדער אַ שבֿט, װאָס זײַן האַרץ קערט זיך אָפּ הײַנט פֿון ה׳ אונדזער גאָט, צו גײן דינען די געטער פֿון יענע פֿעלקער; טאָמער איז פֿאַראַן צװישן אײַך אַ װאָרצל װאָס פֿרוכפּערט ביטערקרױט און װערמוט;
Deuteronomy
But with whoever is here with us standing today in the presence of Adonoy, our God, and with those who are not here with us today.
Deuteronomy
When he hears the statements of this oath-curse, he will imagine self-blessings, saying, ‘‘Peace will be my lot when I shall follow what my thoughts envision,’’ so that the unintentional may be added to the sinful.
Deuteronomy
And Adonoy will seperate him for harm from all the tribes of Yisroel, in accord with all the oath-curses of the covenant inscribed in this Torah scroll.