וְהָיָ֡ה בְּשָׁמְעוֹ֩ אֶת־דִּבְרֵ֨י הָֽאָלָ֜ה הַזֹּ֗את וְהִתְבָּרֵ֨ךְ בִּלְבָב֤וֹ לֵאמֹר֙ שָׁל֣וֹם יִֽהְיֶה־לִּ֔י כִּ֛י בִּשְׁרִר֥וּת לִבִּ֖י אֵלֵ֑ךְ לְמַ֛עַן סְפ֥וֹת הָרָוָ֖ה אֶת־הַצְּמֵאָֽה׃
און עס װעט זײַן, אַז ער װעט הערן די װערטער פֿון דער דאָזיקער שבֿועה, װעט ער זיך רימען אין זײַן האַרצן, אַזױ צו זאָגן: פֿריד װעט זײַן צו מיר, װען איך װעל גײן אין דער אײַנגעשפּאַרטקײט פֿון מײַן האַרצן – כּדי אונטערצוברענגען דאָס באַװעסערטע אין אײנעם מיטן דאָרשטיקן –
Deuteronomy
Perhaps there is among you a man or a woman or a family or a tribe whose thoughts stray today from [being] with Adonoy, our God, to go serve the gods of those nations; lest there is within you a root producing gall and bitter fruit.