בָּ֘חַ֤נְתָּ לִבִּ֨י ׀ פָּ֘קַ֤דְתָּ לַּ֗יְלָה צְרַפְתַּ֥נִי בַל־תִּמְצָ֑א זַ֝מֹּתִ֗י בַּל־יַעֲבָר־פִּֽי׃
האָסט געפּרוּװט מײַן האַרץ, האָסט נאָכגעזוכט בײַ נאַכט, האָסט מיך געלײַטערט, און ניט געפֿונעןאיך זאָל טראַכטן װאָס דאַרף ניט אַריבער מײַן מױל.
II Samuel
And it was at evening time, and Dovid got up from his bed and was walking on the palace roof. He saw a woman bathing from [his vantage point] on the rooftop and the woman was very beautiful.