בֶּן־אָדָ֗ם הָאֲנָשִׁ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ הֶעֱל֤וּ גִלּֽוּלֵיהֶם֙ עַל־לִבָּ֔ם וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֺנָ֔ם נָתְנ֖וּ נֹ֣כַח פְּנֵיהֶ֑ם הַאִדָּרֹ֥שׁ אִדָּרֵ֖שׁ לָהֶֽם׃ (ס)
“Hai anak manusia, orang-orang ini telah memasukkan berhala-berhala mereka ke dalam hati mereka, dan batu sandungan kesalahan mereka telah mereka taruh di hadapan muka mereka. Patutkah Aku membiarkan diri-Ku dimintai petunjuk oleh mereka?”