וְהַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם בְּנֵ֣י צָד֗וֹק אֲשֶׁ֨ר שָׁמְר֜וּ אֶת־מִשְׁמֶ֤רֶת מִקְדָּשִׁי֙ בִּתְע֤וֹת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ מֵֽעָלַ֔י הֵ֛מָּה יִקְרְב֥וּ אֵלַ֖י לְשָֽׁרְתֵ֑נִי וְעָמְד֣וּ לְפָנַ֗י לְהַקְרִ֥יב לִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
Ngunit ang mga saserdoteng Levita, ang mga anak ni Zadok, na tumupad sa pangangalaga sa aking santuwaryo nang maligaw ang mga anak ni Israel palayo sa akin, sila ang lalapit sa akin upang maglingkod sa akin; at sila ang tatayo sa harap ko upang ihandog sa akin ang taba at ang dugo, sabi ng Panginoong Walang-Hanggan.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.