וְאָֽמַרְתָּ֙ לְיַ֣עַר הַנֶּ֔גֶב שְׁמַ֖ע דְּבַר־יְהוָ֑ה כֹּֽה־אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֡ה הִנְנִ֣י מַֽצִּית־בְּךָ֣ ׀ אֵ֡שׁ וְאָכְלָ֣ה בְךָ֣ כָל־עֵֽץ־לַח֩ וְכָל־עֵ֨ץ יָבֵ֤שׁ לֹֽא־תִכְבֶּה֙ לַהֶ֣בֶת שַׁלְהֶ֔בֶת וְנִצְרְבוּ־בָ֥הּ כָּל־פָּנִ֖ים מִנֶּ֥גֶב צָפֽוֹנָה׃
און זאָלסט זאָגן צום װאַלד פֿון דָרום:הער דאָס װאָרט פֿון גאָט: אַזױ האָט געזאָגט גאָט דער האַר:זע, איך צינד אָן אין דיר אַ פֿײַער, און עס װעט פֿאַרצערן אין דיר איטלעך פֿײַכטן בױםאון איטלעך טרוקענעם בױם;די פֿלאַמפֿײַער װעט ניט פֿאַרלאָשן װערן, און אַלע פּנימער פֿון דָרום ביז צפֿוןװעלן אָנגעברענט װערן דערפֿון.
Rashi
shall be scorched Heb. וְנִצְרְבוּ, an expression related to (Lev. 13:23): “a scar (צָרֶבֶת) from the boil”; (Prov. 16:27), “and on his lips is a kind of searing (צָרֶבֶת) fire,” an expression of a burn.
Rashi
all faces from the south to the north All the people south of Babylon, which is to the north. וְנִצְרְבוּ, shall be scorched, comes from צרב (as Lev. 13:2), retrere in Old French, to shrivel up.