Izajasza 54

רָנִּ֥י עֲקָרָ֖ה לֹ֣א יָלָ֑דָה פִּצְחִ֨י רִנָּ֤ה וְצַהֲלִי֙ לֹא־חָ֔לָה כִּֽי־רַבִּ֧ים בְּֽנֵי־שׁוֹמֵמָ֛ה מִבְּנֵ֥י בְעוּלָ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה׃

Raduj się niepłodna, któraś nie rodziła, uderz pieśnią, wykrzykuj, któraś bólu nie zaznała! bo liczniejsze będą dzieci opuszczonej, niż dzieci zamężnej, rzecze Wiekuisty. 

הַרְחִ֣יבִי ׀ מְק֣וֹם אָהֳלֵ֗ךְ וִירִיע֧וֹת מִשְׁכְּנוֹתַ֛יִךְ יַטּ֖וּ אַל־תַּחְשֹׂ֑כִי הַאֲרִ֙יכִי֙ מֵֽיתָרַ֔יִךְ וִיתֵדֹתַ֖יִךְ חַזֵּֽקִי׃

Rozszerz przestrzeń namiotu twojego, a opony siedzib twoich niech rozepną; nie ociągaj się, przedłuż powrozy twoje, a kołki twe utwierdź. 

כִּי־יָמִ֥ין וּשְׂמֹ֖אול תִּפְרֹ֑צִי וְזַרְעֵךְ֙ גּוֹיִ֣ם יִירָ֔שׁ וְעָרִ֥ים נְשַׁמּ֖וֹת יוֹשִֽׁיבוּ׃

Bo na prawo i na lewo się rozprzestrzenisz, potomstwo twoje ludy wydziedziczy, a miasta spustoszone zaludnią. 

אַל־תִּֽירְאִי֙ כִּי־לֹ֣א תֵב֔וֹשִׁי וְאַל־תִּכָּלְמִ֖י כִּ֣י לֹ֣א תַחְפִּ֑ירִי כִּ֣י בֹ֤שֶׁת עֲלוּמַ֙יִךְ֙ תִּשְׁכָּ֔חִי וְחֶרְפַּ֥ת אַלְמְנוּתַ֖יִךְ לֹ֥א תִזְכְּרִי־עֽוֹד׃

Nie obawiaj się, bo pohańbiona nie będziesz, a nie wstydź się, bo się nie zarumienisz; bo sromoty młodości twej zapomnisz, a na hańbę wdowieństwa twego nie wspomnisz więcej. 

כִּ֤י בֹעֲלַ֙יִךְ֙ עֹשַׂ֔יִךְ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמ֑וֹ וְגֹֽאֲלֵךְ֙ קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֔ל אֱלֹהֵ֥י כָל־הָאָ֖רֶץ יִקָּרֵֽא׃

Bo małżonkiem twoim Stwórca twój, Wiekuisty zastępów imię Jego, a wybawcą twoim Święty Israela, Bogiem całej ziemi nazwany. 

כִּֽי־כְאִשָּׁ֧ה עֲזוּבָ֛ה וַעֲצ֥וּבַת ר֖וּחַ קְרָאָ֣ךְ יְהוָ֑ה וְאֵ֧שֶׁת נְעוּרִ֛ים כִּ֥י תִמָּאֵ֖ס אָמַ֥ר אֱלֹהָֽיִךְ׃

Bo jako niewiastę opuszczoną a strapioną w duchu powoła cię Wiekuisty, i jako żonę młodości, gdy porzuconą została, rzecze Bóg twój. 

בְּרֶ֥גַע קָטֹ֖ן עֲזַבְתִּ֑יךְ וּבְרַחֲמִ֥ים גְּדֹלִ֖ים אֲקַבְּצֵֽךְ׃

Na chwilę przelotną opuściłem cię, ale w miłosierdziu wielkiém przygarnę cię znowu. 

בְּשֶׁ֣צֶף קֶ֗צֶף הִסְתַּ֨רְתִּי פָנַ֥י רֶ֙גַע֙ מִמֵּ֔ךְ וּבְחֶ֥סֶד עוֹלָ֖ם רִֽחַמְתִּ֑יךְ אָמַ֥ר גֹּאֲלֵ֖ךְ יְהוָֽה׃ (ס)

W przystępie gniewu skryłem oblicze Moje nagle od ciebie, alem się miłością Wiekuistą ulitował nad tobą, - rzecze wybawca twój, Wiekuisty. 

כִּי־מֵ֥י נֹ֙חַ֙ זֹ֣את לִ֔י אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבַּ֗עְתִּי מֵעֲבֹ֥ר מֵי־נֹ֛חַ ע֖וֹד עַל־הָאָ֑רֶץ כֵּ֥ן נִשְׁבַּ֛עְתִּי מִקְּצֹ֥ף עָלַ֖יִךְ וּמִגְּעָר־בָּֽךְ׃

Bo jako wody Noacha to u Mnie: Jakom przysiągł, że się nie rozleją wody Noacha nadal na ziemi, tak téż przysięgam, żebym się nie gniewał na ciebie, ani gromił cię. 

כִּ֤י הֶֽהָרִים֙ יָמ֔וּשׁוּ וְהַגְּבָע֖וֹת תְּמוּטֶ֑נָה וְחַסְדִּ֞י מֵאִתֵּ֣ךְ לֹֽא־יָמ֗וּשׁ וּבְרִ֤ית שְׁלוֹמִי֙ לֹ֣א תָמ֔וּט אָמַ֥ר מְרַחֲמֵ֖ךְ יְהוָֽה׃ (ס)

Bo choćby się góry rozstąpiły, a wzgórza zachwiały, jednak łaska Moja od ciebie nie odstąpi, a przymierze pokoju Mojego się nie zachwieje, rzecze Miłościwy twój, Wiekuisty. 

עֲנִיָּ֥ה סֹעֲרָ֖ה לֹ֣א נֻחָ֑מָה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַרְבִּ֤יץ בַּפּוּךְ֙ אֲבָנַ֔יִךְ וִיסַדְתִּ֖יךְ בַּסַּפִּירִֽים׃

O biedna, skołatana, niepocieszona! Oto osadzę na błyszczu kamienie twoje, a utwierdzę cię na szafirach. 

וְשַׂמְתִּ֤י כַּֽדְכֹד֙ שִׁמְשֹׁתַ֔יִךְ וּשְׁעָרַ֖יִךְ לְאַבְנֵ֣י אֶקְדָּ֑ח וְכָל־גְּבוּלֵ֖ךְ לְאַבְנֵי־חֵֽפֶץ׃

I uczynię z rubinu blanki twoje, a bramy twoje z kryształów, a całą granicę twoję z kamieni drogocennych. 

וְכָל־בָּנַ֖יִךְ לִמּוּדֵ֣י יְהוָ֑ה וְרַ֖ב שְׁל֥וֹם בָּנָֽיִךְ׃

I będą wszystkie dzieci twoje świadome Wiekuistego, i wielką wtedy będzie pomyślność dzieci twoich. 

בִּצְדָקָ֖ה תִּכּוֹנָ֑נִי רַחֲקִ֤י מֵעֹ֙שֶׁק֙ כִּֽי־לֹ֣א תִירָ֔אִי וּמִ֨מְּחִתָּ֔ה כִּ֥י לֹֽא־תִקְרַ֖ב אֵלָֽיִךְ׃

Sprawiedliwością utwierdzoną będziesz; daleką bądź od zgnębienia, bo niemasz się obawiać, i od trwogi, bo nie przybliży się do ciebie. 

הֵ֣ן גּ֥וֹר יָג֛וּר אֶ֖פֶס מֵֽאוֹתִ֑י מִי־גָ֥ר אִתָּ֖ךְ עָלַ֥יִךְ יִפּֽוֹל׃

Wprawdzie niejeden się spiknie, ale nie z woli Mojej; ktokolwiek się spiknie na ciebie, tobie on przypadnie. 

הן [הִנֵּ֤ה] אָֽנֹכִי֙ בָּרָ֣אתִי חָרָ֔שׁ נֹפֵ֙חַ֙ בְּאֵ֣שׁ פֶּחָ֔ם וּמוֹצִ֥יא כְלִ֖י לְמַעֲשֵׂ֑הוּ וְאָנֹכִ֛י בָּרָ֥אתִי מַשְׁחִ֖ית לְחַבֵּֽל׃

Otom Ja stworzył tego co broń wykuwa, co rozżarza w ogniu węgle, i wyrabia narzędzie do czynu; Ja téż stworzyłem niszczyciela, aby burzył. 

כָּל־כְּלִ֞י יוּצַ֤ר עָלַ֙יִךְ֙ לֹ֣א יִצְלָ֔ח וְכָל־לָשׁ֛וֹן תָּֽקוּם־אִתָּ֥ךְ לַמִּשְׁפָּ֖ט תַּרְשִׁ֑יעִי זֹ֡את נַחֲלַת֩ עַבְדֵ֨י יְהוָ֧ה וְצִדְקָתָ֛ם מֵאִתִּ֖י נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)

Ale żadne narzędzie ukute przeciw tobie nie nada się, a każdy język występujący do rozprawy z tobą potępisz. Takim udział sług Wiekuistego, i wysługa ich odemnie, rzecze Wiekuisty.