Nahuma 2

הִנֵּ֨ה עַל־הֶהָרִ֜ים רַגְלֵ֤י מְבַשֵּׂר֙ מַשְׁמִ֣יעַ שָׁל֔וֹם חָגִּ֧י יְהוּדָ֛ה חַגַּ֖יִךְ שַׁלְּמִ֣י נְדָרָ֑יִךְ כִּי֩ לֹ֨א יוֹסִ֥יף ע֛וֹד לעבור־[לַֽעֲבָר־] בָּ֥ךְ בְּלִיַּ֖עַל כֻּלֹּ֥ה נִכְרָֽת׃

Oto po górach stopy zwiastuna, zwiastującego zbawienie! Świętuj Judo uroczystości twoje, spełniaj twoje śluby! gdyż nie wyruszy już przeciw tobie nikczemnik - doszczętnie on zgładzony. 

עָלָ֥ה מֵפִ֛יץ עַל־פָּנַ֖יִךְ נָצ֣וֹר מְצֻרָ֑ה צַפֵּה־דֶ֙רֶךְ֙ חַזֵּ֣ק מָתְנַ֔יִם אַמֵּ֥ץ כֹּ֖חַ מְאֹֽד׃

Nadciągnął pogromca przeciw tobie: Pilnuj twierdzy! Wypatruj drogę, przepasuj biodra, pokrzepiaj moc twą wedle sił! 

כִּ֣י שָׁ֤ב יְהוָה֙ אֶת־גְּא֣וֹן יַעֲקֹ֔ב כִּגְא֖וֹן יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י בְקָקוּם֙ בֹּֽקְקִ֔ים וּזְמֹרֵיהֶ֖ם שִׁחֵֽתוּ׃

Oto przywrócił Wiekuisty wielkość Jakóba jak i wielkość Israela; bo złupili ich łupieżcy, zniweczyli latorośle ich. 

מָגֵ֨ן גִּבֹּרֵ֜יהוּ מְאָדָּ֗ם אַנְשֵׁי־חַ֙יִל֙ מְתֻלָּעִ֔ים בְּאֵשׁ־פְּלָד֥וֹת הָרֶ֖כֶב בְּי֣וֹם הֲכִינ֑וֹ וְהַבְּרֹשִׁ֖ים הָרְעָֽלוּ׃

Tarcze bohaterów jego zaczerwienione, rycerze jego w szkarłat przybrani, ogniem płomiennym błyszczą wozy, gdy je szykuje, a lance drgają. 

בַּֽחוּצוֹת֙ יִתְהוֹלְל֣וּ הָרֶ֔כֶב יִֽשְׁתַּקְשְׁק֖וּן בָּרְחֹב֑וֹת מַרְאֵיהֶן֙ כַּלַּפִּידִ֔ם כַּבְּרָקִ֖ים יְרוֹצֵֽצוּ׃

Po ulicach grzmią wozy, mkną po rynkach; wejrzenie ich niby pochodnie, niby błyskawice przebiegają. 

יִזְכֹּר֙ אַדִּירָ֔יו יִכָּשְׁל֖וּ בהלכותם [בַּהֲלִֽיכָתָ֑ם] יְמַֽהֲרוּ֙ חֽוֹמָתָ֔הּ וְהֻכַ֖ן הַסֹּכֵֽךְ׃

Napomina rycerzy swoich, ale ponieśli klęskę podczas wycieczki; spieszyli do murów jej, ale już oblężniczy dach przygotowany. 

שַׁעֲרֵ֥י הַנְּהָר֖וֹת נִפְתָּ֑חוּ וְהַֽהֵיכָ֖ל נָמֽוֹג׃

Szluzy rzeczne się otworzyły, a pałac zalany. 

וְהֻצַּ֖ב גֻּלְּתָ֣ה הֹֽעֲלָ֑תָה וְאַמְהֹתֶ֗יהָ מְנַֽהֲגוֹת֙ כְּק֣וֹל יוֹנִ֔ים מְתֹפְפֹ֖ת עַל־לִבְבֵהֶֽן׃

Ale postanowionem jest: wziętą zostaje, uprowadzoną, gdy służebnice jej głosem gołębic gruchają, bijąc się w piersi swe. 

וְנִינְוֵ֥ה כִבְרֵֽכַת־מַ֖יִם מִ֣ימֵי הִ֑יא וְהֵ֣מָּה נָסִ֔ים עִמְד֥וּ עֲמֹ֖דוּ וְאֵ֥ין מַפְנֶֽה׃

Była zaś Niniwa jako sadzawka wód od czasu powstania swojego; oni wszakże rozpierzchli się: "Stójcie, stójcie!" ale nikt się nie odwraca. 

בֹּ֥זּוּ כֶ֖סֶף בֹּ֣זּוּ זָהָ֑ב וְאֵ֥ין קֵ֙צֶה֙ לַתְּכוּנָ֔ה כָּבֹ֕ד מִכֹּ֖ל כְּלִ֥י חֶמְדָּֽה׃

I tak rozchwyćcie srebro, rozchwyćcie złoto! bo niewyczerpany zasób; moc tam wszelakich klejnotów kosztownych. 

בּוּקָ֥ה וּמְבוּקָ֖ה וּמְבֻלָּקָ֑ה וְלֵ֨ב נָמֵ֜ס וּפִ֣ק בִּרְכַּ֗יִם וְחַלְחָלָה֙ בְּכָל־מָתְנַ֔יִם וּפְנֵ֥י כֻלָּ֖ם קִבְּצ֥וּ פָארֽוּר׃

Opustoszenie i splądrowanie i zburzenie - serca zrozpaczone, kolana drżące, kurcz we wszystkich biodrach, a lica wszystkich wybladłe. 

אַיֵּה֙ מְע֣וֹן אֲרָי֔וֹת וּמִרְעֶ֥ה ה֖וּא לַכְּפִרִ֑ים אֲשֶׁ֣ר הָלַךְ֩ אַרְיֵ֨ה לָבִ֥יא שָׁ֛ם גּ֥וּר אַרְיֵ֖ה וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃

Gdzież teraz legowisko lwów, owo miejsce hodowli dla lwiąt, gdzie lew kroczył, lwica i szczenię lwie, a nikt nie wystraszył? 

אַרְיֵ֤ה טֹרֵף֙ בְּדֵ֣י גֹֽרוֹתָ֔יו וּמְחַנֵּ֖ק לְלִבְאֹתָ֑יו וַיְמַלֵּא־טֶ֣רֶף חֹרָ֔יו וּמְעֹֽנֹתָ֖יו טְרֵפָֽה׃

Rozszarpywał lew na potrzebę szczeniąt swoich, a dusił dla lwic swoich; napełniał łupem swe jaskinie, a legowiska swe poszarpanem. 

הִנְנִ֣י אֵלַ֗יִךְ נְאֻם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְהִבְעַרְתִּ֤י בֶֽעָשָׁן֙ רִכְבָּ֔הּ וּכְפִירַ֖יִךְ תֹּ֣אכַל חָ֑רֶב וְהִכְרַתִּ֤י מֵאֶ֙רֶץ֙ טַרְפֵּ֔ךְ וְלֹֽא־יִשָּׁמַ֥ע ע֖וֹד ק֥וֹל מַלְאָכֵֽכֵה׃ (ס)

Otom Ja przeciw tobie, rzecze Wiekuisty zastępów, a puszczę z dymem wozy (twoje) a lwięta twe pochłonie miecz, i zgładzę z ziemi łup twój, a nie będzie słyszany więcej głos postów twoich.